Aardige mensen.. hoe ga je er mee om?
 Heeeeeeeeeey hoe is het? Waar ben je?.................waar ben je……………WAAR……BEN………JE?. Oh ok. Nee ik zit in de trein. Uhm, ergens rond Eindhoven ofzo. Ja bij Martijn ja. Ja, blijven slapen. Ben brak jongeh, voel me echt kut. Ja, was sowieso een kutavond, we hebben de hele avond ruzie gehad. Nou, weer het gezeik dat hij vind ik de hele tijd zit te bitchen op hem, wat natuurlijk bullshit is. Ja echt wel, ben nu wel op mijn hoede. Dat gaat geen tweede keer gebeuren. Dan sla ik zijn kop in jongeh, echt, kannie naar het ziekenhuis. Ja op zich was het wel gezellig totdat het over die smsjes ging. Ja, ik wil die gewoon inzien, ik ben zijn vriendin toch? Nou, gezeik toen jongeh, jáááá, dat ik één of andere psycho was ofzo! Ja, HIJ IS EEN PLAYER, NIET IK!! Echt jongeh, hij moet ECHT zijn bek houwen. Wacht effe Merel………………..Nee, er staat hier één of ander oud wijf voor me dat wil dat ik rustiger praat. Haha ja precies. Nee, ze is alweer weg. Ja, één of ander verlept wijf, iets van 80 ofzo haha! Ja weetikveel, Tena lady zit scheef ofzo, haha, en dat kapsel, HEY! Ga eens naar de kapper ouwe! DAT JIJ ZO OP STRAAT DURFT!!!
Wouter
 Op Maroc.nl vonden we een erg interessant artikel over rolmodellen. In het artikel wordt benoemd dat niet alleen bekende personen (Ahmed Aboutaleb, Ibrahim Afellay, Ali B (?) en Brahim Fouradi) een rolmodel zijn en zo een inspiratie voor anderen kunnen vormen, maar dat ook "een directeur van een bedrijf of een kok van een duur restaurant" een voorbeeld kunnen zijn. Ook komt er een wetenschappelijke definitie langs: "Een rolmodel heeft een voorbeeld- en een leerfunctie. Hij of zij is een voorbeeld van hoe het anders kan waardoor je je ideeën en aspiraties kunt bijstellen. Daarnaast kun je van hen leren en je gedrag modelleren aan hun gedrag" Klinkt als mensen die we met IkBenDieVerandering.nl zo graag in het zonnetje willen zetten: iemand die hard werkt om iets positiefs te doen en die daarmee anderen inspireert om hetzelfde te doen (wat heel groot en heel klein kan). Of, zoals Brahim Fouradi het zegt (die samen met zijn broer Mohamed het duo Fouradi vormt): “Ik probeer kinderen te inspireren en te motiveren. Dat ze hun diploma halen en als het om sport gaat erin geloven dat ze het kunnen.” Andere interessante uitspraken komen van Nordin Amrabat: “Je kunt op verschillende manieren met mislukkingen of falen omgaan. Je kunt de oorzaak bij jezelf zoeken of het op externe factoren, die buiten jezelf liggen, afschuiven". Een andere uitspraak die hier mooi op aansluit is “Hoewel je ook geluk moet hebben, is mentaliteit in je carrière het belangrijkste.” Kortom: een artikel dat de moeite waard is... En denk er over na: voor wie, of op wat voor gebied ben ik zelf een rolmodel?
 Als kind hield mijn vader me voor dat hij vroeger bij de scouting elke dag een goede daad moest doen. En dat hij een muntje in zijn zak had dat van de linker- naar de rechterbroekzak verhuisde als hij die dag een goede daad had gedaan. En hoewel ik het als kind belachelijk vond, merk ik dat mijn goede daden toch vaak raken ondergesneeuwd op mijn 'to do'-list. Druk met andere dingen betekent in de praktijk dus eigenlijk: te druk met mezelf. Gelukkig zijn er meer mensen die zich herkennen in dat probleem. En dat zijn waarschijnlijk ook de makers van een handige iPhone app: Do Good ( direct downloaden). Elke dag krijg je een suggestie voor een goede daad, die je kunt doen. Zo'n 300.000 mensen per dag doen die daad. Hoe prachtig zou de wereld zijn als we dat allemaal zouden doen? Vandaag ga ik een kop koffie of wat eten voor een vriend kopen.Nou doe ik dat wel vaker, maar voor deze mag ik wel 'done' aanvinken op mijn Do Good-app. En dan hoef ik geen muntje meer in mijn zak te wisselen. En ik hoef het ook niet aan mijn kinderen te vertellen, want de app biedt zelfs de mogelijkheid om het aan al mijn Twitter- en Facebookvrienden te laten weten. Goed-doen was nog nooit zo makkelijk!
Ik ben natuurkundig onderzoeker. Regelmatig stuur ik een hoge stroom door een enkel interessant molecuul, alleen omdat ik wil weten hoe dat molecuul reageert. Soms blaas ik daarbij het molecuul op. Dan baal ik, niet uit medelijden met het molecuul, maar omdat ik opnieuw moet beginnen. Lees in bovenstaande ‘muis’ in plaats van ‘molecuul’ en je ziet een geweldig ethisch probleem opdoemen. En voor je het weet, haalt een horde in bivakmutsen gehulde activisten je kinderen af bij de crèche. Ethiek speelt tegenwoordig een belangrijke rol in het onderzoek. Zo ook in de sociologie. Een vraag die zich daarbij voor doet is: ‘mag je ook gegevens bijhouden van Nieuwe Nederlanders of allochtonen?’ ‘En wat is dan een allochtoon?’ Dat laatste lijkt relatief makkelijk, want we hebben daar een definitie voor: een allochtoon is iemand die zelf in het buitenland is geboren of van wie een van de ouders in het buitenland is geboren. Een duidelijke definitie. Maar is het een goede? Mijn jongste zoon is in Zwitserland geboren. Daarmee is hij volgens deze definitie allochtoon. Sterker nog mijn eventuele kleinkinderen zullen dat ook zijn. Kortom, deze definitie alleen is al lastig en misschien ook niet onderscheidend genoeg. Ter verduidelijking is er daarom een tweede term geïntroduceerd: de ‘niet-westerse allochtoon’. Daar vallen o.a. mensen van Marokkaanse, Turkse en Nigeriaanse komaf onder. Surinamers ook, gek genoeg, maar Indonesiërs weer niet. Het is dus al iets beter, maar het blijft lastig. Maar goed, als we dit hebben opgelost, blijft de vraag of je deze groepen apart mag bekijken voor onderzoek. Diep in mijn hart heb ik het liever niet. Ik heb een jaar in Amerika gewoond en daar gezien hoe goed immigratie soms kan werken. Eerste-generatie Amerikanen worden in de eerste plaats als Amerikanen beschouwd en pas daarna als drager van een tweede cultuur. Mijn ideaalbeeld is dan ook dat wij allemaal, ‘oude’ en ‘nieuwe’ Nederlanders de schouders eronder zetten om dit land vooruit te helpen, zonder dat we de verschillen benadrukken. De definitie van allochtoon lijkt mensen tot in de tweede generatie te achtervolgen. In het dagelijks leven zou ik die dus liever niet gebruiken: we zijn allemaal Nederlanders. Maar ja, dat is de gevoelskant. Mijn ratio zegt iets heel anders. Als je wilt weten waar het goed of slecht gaat in de samenleving, moet je ook de statistiek verzamelen per groep. Vrouwen t.o.v. mannen, kinderen t.o.v. volwassenen. En dus ook Marokkaanse Nederlanders t.o.v. Nederlandse Nederlanders (en voor mijn part Groningers enz.). Alleen zo zie je waar aan gewerkt moet worden en waar het uitstekend gaat. Dat doen ze in Amerika trouwens ook. Wist u bijvoorbeeld dat bijna de helft van alle Marokkaans-Nederlandse meisjes een universitaire of HBO-opleiding geniet? 1 Sense 1. Sociaal en Cultureel Planbureau.
Soms maakt iemand een opmerking die langzaam gaat werken in je brein. Zo ook Paul Schnabel. Hij zei dat de niet-georganiseerde zorg in Nederland vooral door de babyboomers wordt uitgevoerd. Zij dragen de verantwoordelijkheid voor hun inmiddels zeer bejaarde ouders, maar ondersteunen ook nog eens hun kinderen. Je kunt statistiek niet altijd op jezelf betrekken, maar dit klopte toch heel aardig. Zowel mijn ouders als mijn schoonouders helpen ons met grote regelmaat. Bijvoorbeeld door op de kinderen te passen of een klusje te doen in de tuin. Daarnaast letten ze op hun zieke moeders, zussen of nichtjes. Wij doen aan dat laatste weinig. Te druk met werken, de kinderen en sociale activiteiten. Mijn ouders en schoonouders hebben zelfs hard geholpen bij onze drie verhuizingen van de laatste acht jaar. Van ’s ochtends acht tot ’s avonds zeven stonden ze te schilderen in weer een nieuw huis. En dat allemaal voor onze ontplooiing. Heel indrukwekkend. Ik mag alleen maar hopen dat onze generatie er net zo veel van bakt. Laten we het in elk geval proberen! Sense
Laatst ben ik naar een lezing van Paul Schnabel geweest. De goede man is directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, maar hij nam desondanks de moeite om in mijn dorp een zaaltje toe te spreken. En vol enthousiasme! Zelfs zonder de defecte computer wist hij het publiek te boeien met zijn statistieken en duidingen. Aan het eind van de avond bleven meerdere boodschappen hangen. De belangrijkste was gek genoeg: we zijn eigenlijk een heel rijk en gelukkig land.
Neem de werkloosheid als voorbeeld. Die is tegenwoordig ongekend laag, zeker in vergelijking met de moeizame jaren ’80. Ik weet nog dat ik in 1991 ging studeren en met een meisje aan de praat raakte dat sociologie studeerde. “Zeven jaar werkloos, gemiddeld” was mijn op waarheid gebaseerde reactie toen ze mij dat vertelde. “Gemiddeld, dus meer kan ook” besloot ik er nog ongevraagd aan toe te voegen. Ik ging die avond alleen naar huis.
Tegenwoordig is de kans op langdurige werkloosheid klein. Zeker voor mensen met een hogere opleiding. Daarnaast is de reële rijkdom in ons land enorm toegenomen.
Nu is geld natuurlijk ook niet alles, dus is het van groot belang te kijken naar hoe mensen zich voelen. Paul Schnabel ging o.a. in op het geluksgevoel van de Nederlander. Wat blijkt: ook op dit gebied zit het wel goed. Tachtig procent van ons is (zeer) gelukkig. Ik hoor daarbij, dus het verbaast mij niet echt. Maar hoe is dit te rijmen met de crisisgeluiden van de laatste jaren? En dan bedoel ik niet alleen de economische recessie, maar juist ook het toenemende gevoel van onbehagen dat ik heb bespeurd in ons land. Bestaat dat dan niet? Jawel! Maar op een aparte manier. We zijn er (gemiddeld) van overtuigd dat wij het persoonlijk heel aardig doen, maar dat de ander er wel eens een puinzooi van zou kunnen maken. Ook is er een steeds grotere angst om er op achteruit te gaan, economisch en sociaal. Dat laatste lijkt me een heel normale reflex. Als het zo goed gaat als bij ons, lijkt elke verandering gevaarlijk. Al met al is er daardoor iets minder vertrouwen in onze samenleving. Maar hoe veel minder?
Daarvoor is het goed om eens te vergelijken met het buitenland. Dan blijkt dat wij zelfs in crisistijd een heel tevreden landje zijn. Zo ligt het vertrouwen in de landsregering nog altijd tussen de 70 en 80%. Een bijna Noordkoreaans cijfer, volgens Schnabel, en dat zegt genoeg. Zelfs op het dieptepunt, vlak na de moord op Fortuyn, lag dit cijfer met 35% nog veel hoger dan in de meeste landen gebruikelijk is! Zo zijn er veel meer voorbeelden.
Gaat het even wat minder? Ja, natuurlijk. Maar zonder het hardop te willen zeggen, weet vrijwel elke Nederlander dat het hier wel goed zit!
Sense
Een tijd geleden las ik een artikel genaamd "Een veiligere buurt door coffeeshops" in De Pers. Twee coffeeshops maken volgens het artikel een Amsterdamse probleemwoonwijk veiliger en leefbaarder. De politie, het stadsdeel en zelfs de kinderopvang zijn enthousiast. Hoewel ik online niets kan vinden over het bedrijf in kwestie, spreekt het initiatief ons ontzettend aan en zouden we graag meer te weten komen over deze organisatie die in het artikel BG Groep wordt genoemd.  De aanpak richt zich op een klein gebied en is erg intensief. Hieronder een aantal stukken over de aanpak in het gebied rond de coffeeshops. Het bedrijf van Martin Jansen (41) heeft dagelijks van 16.00 tot 01.30 uur twee of drie werknemers in een straal van 250 meter rond de coffeeshops lopen die mensen aanspreken op hun asociale gedrag; van foutparkeren tot geluidsoverlast veroorzaken en afval achterlaten. Ze dweilen elke dag de portieken van omwonenden en rapen sigaretten en blikjes op.
‘Bij ons in de buurt accepteren we niet waar heel Nederland van baalt’, zegt Jansen. Zijn werknemers zijn een kruising tussen beveiligers en straatcoaches, maar dan succesvol. ‘Het grootste verschil is dat wij rond een plek staan en daar blijven, we zijn aanwezig. Straatcoaches niet, die fietsen rond in een groot gebied en dat is oncontroleerbaar’, vindt BG’er Paul Moerman (38).
Dat de overlast in de oude arbeiderswijk is teruggedrongen, komt door de speciale aanpak van de jongeren die voorheen problemen veroorzaakten. Jansen: ‘Je kunt wel Hells Angels of kasten van uitsmijters neerzetten, maar dat is het niet. Het is jongens op de juiste manier benaderen, groeten en een praatje maken. Mensen durven elkaar tegenwoordig niet meer aan te spreken of ze doen het op de verkeerde manier: ‘hey ga in het portiek van je moeder staan blowen’, maar dan krijg je terug ‘ey fuck you bitch’. Je moet het gewoon rustig aan doen. Van ‘luister gap, kun je even ergens anders gaan staan alsjeblieft, kinderen proberen te slapen’. Dan krijg je een normaal antwoord.’
Voor Moerman en Jansen zijn geduld, herhaling en respect het recept van hun succesformule. Jansen: ‘Hoe verrot ze ook uit hun ogen kijken, al zien we ze elke dag en hebben ze ons nog nooit gegroet, wij zeggen altijd: ‘fijne avond nog’. En het werkt, ik denk dat 95 procent van de klanten nu ‘goedenavond’ terugzegt. Maar je moet wel kunnen incasseren en geduld hebben met die gasten, dan ga je het op een gegeven moment winnen.’ Een mooi detail is dat de officiele bedrijfsnaam "BG Service kwaliteit voor het uitvoeren van facilitair ondersteunende diensten met betrekking tot het handhaven van normen en waarden" is. Een normen en waarden handhaving waar de Jan Peter een puntje aan kan zuigen? :-)
 We kennen ze allemaal: de mensen in onze omgeving die zich inzetten voor een betere wereld, die tijd vrij maken om anderen te helpen, die hun maatschappelijke betrokkenheid op een bijzondere manier tot uitdrukking brengen in hun daden. Of de mensen die zonder erbij na te denken een heldendaad verrichten, zoals een kind uit het ijs redden terwijl iedereen gewoon doorfietst. Deze mensen stellen zichzelf zelden op de voorgrond. RTV Utrecht heeft de afgelopen maanden wekelijks op Radio M Utrecht, RTV Utrecht en www.rtvutrecht.nl aandacht besteed aan deze " Helden uit het Hart". Hiermee hopen ze gezamenlijk de maatschappelijke betrokkenheid van de inwoners van de provincie te vergroten.  Iedere held die RTV Utrecht portretteert krijgt de heldenpenning. Deze penning wordt speciaal voor de verkiezing Held uit het hart 2009 ontworpen en geslagen door de Koninklijk Nederlandse Munt te Utrecht. De winnaar van de Held uit het Hart-verkiezing wordt bekendgemaakt op vrijdag 8 januari in het Geldmuseum in Utrecht. Tot en met dinsdag 5 januari kun je nog stemmen op je favoriete Held uit het hart!
 Het Nationale Toneel organiseert op 14 februari een thema middag genaamd: "Voorbij de kredietcrisis: wat zijn de contouren van een nieuwe tijd?" in het kader van NT Xtra.
NT Xtra is "Een platform om u deelgenoot te maken van de passies die wij niet altijd kwijt kunnen op het toneel. Met gasten uit politiek, wetenschap en cultuur"
In de voorstelling " The Power of Yes" wordt gezocht naar de oorzaken van de kredietcrisis en de menselijke factor daarin. Wat voor mentaliteit heeft kunnen leiden tot de extreme ineenstorting van het financiële systeem? David Hare schreef de tekst naar aanleiding van verschillende ontmoetingen met hoofdrolspelers uit de financiële wereld. David Hare over zijn eigen tekst: “Dit is een verhaal van bankiers die zichzelf voor de gek houden”.
De bijeenkomst vindt plaats op 14 februari om 15:00 in het Nationale Toneelgebouw aan de Korte Voorhout in Den Haag(Tarief € 7,50). Reserveren kan hier.
 In Nederland voelt een miljoen ouderen zich vaak eenzaam (circa 33% van de 65-plussers), waarvan 200.000 zelfs extreem eenzaam. Twintig procent van de ouderen (420.000 mensen) viert Kerst en Oud en Nieuw niet. Ruim 200.000 ouderen (10 % van de ouderen) in Nederland zitten tijdens de feestdagen zonder bezoek (bron: Ouderenfonds). Maar het gaat verder dan alleen ouderen. Verschillende inschattingen noemen percentages van 25 tot 33 procent van de Nederlandse bevolking die zich alleen voelt, geïsoleerd van 'de anderen'. Dat dit een groot probleem is blijkt uit de lichamelijke gevolgen van eenzaamheid (zowel geestelijk als lichamelijk). Eenzame mensen blijken vaker last te hebben van een verminderd zelfrespect, een pessimistisch toekomstperspectief, depressieve klachten en angststoornissen. Veel voorkomende lichamelijke klachten zijn hoofdpijn, maagpijn, ademhalingsproblemen, slaapproblemen en gebrek aan eetlust, gekoppeld aan overmatige alcoholconsumptie en een bovengemiddeld gebruik van medicijnen zoals slaap- en kalmeringsmiddelen (bron: RIVM). Luisterend Oog
Een initiatief genaamd Het Luisterend Oog (een initiatief van Humanitas) probeert hier iets aan te doen en verwoordt de aanleiding en de oplossing prachtig.  "Ieder mens heeft behoefte aan contact met anderen. Er zijn omstandigheden waardoor je contacten verliest. In een isolement raakt. Soms is het moeilijk om je verhaal te vertellen aan de mensen om je heen. Misschien is het te pijnlijk of te privé. Deze website is bedoeld voor iedereen die zich op één of andere manier geïsoleerd voelt en behoefte heeft aan contact. Ongeacht levensverhaal, achtergrond, leeftijd of leefomstandigheid. Je kunt hier je verhaal kwijt. Door online, vertrouwelijk en anoniem te chatten met een vrijwilliger van Humanitas. Deze biedt een luisterend ‘oog’ en denkt met je mee. Vrijwilligers zijn goed voorbereid en worden begeleid bij hun taak." Je aanmelden als vrijwilliger kan hier.
 Job Cohen ging tijdens zijn jaarlijkse nieuwjaarstoespraak in op een thema dat ons bij IkBenDieVerandering na aan het hart ligt: betrokken individuen die bijdragen aan de samenleving. Erg interessant punt dat ook Nu.nl opmerkte is dat Cohen een beroep lijkt te doen op burgers om bij te dragen en te heroverwegen wat de overheid zou moeten doen en wat private partijen moeten oppakken. ''De keuzes waar we voor staan vragen om grondige reflectie: wat doet de gemeente wel en wat doet de gemeente niet, of niet meer? Wie daarover nadenkt, stuit op de vraag over de verdeling tussen publiek en privaat'', aldus de burgemeester. ''Bij de uitdaging van de grote bezuinigingen bij Rijk en gemeenten zou aan die vraag nadrukkelijk aandacht moeten worden besteed.'' Volgens hem moet daarbij echter niet worden vergeten dat er dus nog een derde partij is die van belang is voor de samenleving: burgers zelf. ''Ik zie niet alleen de publieke en private sector, ik zie ook wat individuele Amsterdammers doen.'' Zoals we in November zagen zit vrijwilligerswerk in Amsterdam in de lift en we hopen dat er nog veel succesvolle particuliere initiatieven worden gestart met een sociaal doel. Een oproep van Job Cohen kan hier een mooie stimulans voor zijn. Trouwens, erg leuk om te zien dat ook de Weekendschool wordt benoemd! (een fantastisch initiatief waar ook mensen van IkBenDieVerandering / VisieNL bij betrokken zijn :-))
 Als je dit blog leest heb je waarschijnlijk een maand geleden de activiteit rond The Charter For Compassion meegekregen. Dit is een internationaal initiatief van Britse schrijfster Karen Armstrong die zegt dat de verschillende religieuze en ethische tradities gemeen hebben dat zij allemaal de nadruk leggen op het begrip 'compassie'. In de praktijk vinden zij elkaar in de volgende Gulden Regel: "Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet." Een ontzettend mooi initiatief dat door de Publieke Zaak en De Slinger werd ondersteund. Nou kwam ik net voor het eerst een video tegen van Rabbi Awraham Soetendorp ( meer info) die een vlammend betoog houdt voor dit principe.
 Op de website Net for Non-profits kwam ik een interessante presentatie tegen, genaamd "Saving the world is serious fun all over again". De ondertitel is "how social media is changing witnessing, citizenship and the way we play".
In de presentatie worden voorbeelden beschreven van sociale verandering die online wordt gecombineerd met simpelweg leuke ideeen. Verandering is niet moeilijk of hoogdravend: het kan ontzetten vermakelijk zijn :) Zeker de moeite waard om de presentatie even door te kijken.
 Naar aanleiding van een recent bericht op Nu.nl, genaamd 'beloon burgermoed met heldendom' hebben we een tijdje zitten denken...
De overheidscampagne Veiligheid op straat roept namelijk mensen op om bij agressie tegen bijvoorbeeld ambulancepersoneel, conducteurs, buschauffeurs of politie, persoonlijk in te grijpen. Wat vinden jullie: zouden mensen die in zulke gevallen ingrijpen wettelijke bescherming moeten krijgen? Of is iedereen op elk moment aan dezelfde regels gebonden als het om geweld gaat? Laat het weten in de comments!
 Wanneer je het hebt over 'positieve verandering' dan denken we vaak aan de prangende internationale kwesties als global warming of het oplossen van geo-politieke spanningen. Maar, zoals ook op de frontpage te lezen is maken we ons in Nederland ook zorgen over hele andere, misschien meer 'simpele' problemen. De manier waarop we met elkaar omgaan in de openbare ruimte bijvoorbeeld. Maar ook of we uberhaupt in contact staan met mensen om ons heen. Daarom is het concept van Ikwordmaatje.nl zo fantastisch: er zijn veel mensen in Nederland(jongeren, ouderen, mensen met een beperking, vluchtelingen, ex-gedetineerden, etc.) die tijdelijk wat extra aandacht, ondersteuning of begeleiding kunnen gebruiken. Deze website koppelt die mensen aan elkaar. Heerlijk toch?! Check vooral even wat er allemaal in jouw stad/dorp gebeurt: de lijst met initiatieven is voor veel plekken zo lang dat er altijd wel wat van je gading bij zit.
 Als CEO van The Elders weet Mabel van Oranje als geen ander wat sociale verandering inhoudt. The Elders is een onafhankelijke groep huidige en voormalige wereldleiders, samengebracht door Nelson Mandela (zoals Desmond Tutu, Kofi Anan en Jimmy Carter), die samen hun invloed en ervaring inzetten om vrede te bewerkstelligen, menselijk lijden uit te banen en gedeelde doelen van de mensheid te bereiken. Op de conferentie TedX in Amsterdam legt Mabel van Oranje uit hoe verandering in een maatschappij werkt. Meer info over Mabel en deze toespraak vind je hier. TEDxAmsterdam: Mabel van Oranje from TEDxAmsterdam on Vimeo.
 Een artikel in de Telegraaf naar aanleiding van cijfers van het Amsterdams gemeentelijke Bureau voor Onderzoek en Statistiek. Hieruit blijkt dat ongeveer een op de drie inwoners zich wel eens inzet voor onbetaalde diensten! (lees: 1 op de 3!) Dit was tien jaar geleden een stuk minder (1 op de 5) en volgens een woordvoerster van Vrijwilligerscentrale Amsterdam is het beeld dat mensen hebben van vrijwilligerswerk sinds die tijd ook sterk verbeterd. Wat ons betreft een erg mooie ontwikkeling. Hoe meer mensen zeggen "ik wil me inzetten voor anderen" hoe beter: dus petje af voor alle Amsterdamse vrijwilligers! :)
 Net tegen het lijf gelopen: een artikel dat onlangs in De Pers verscheen over een bijeenkomst rond het Handvest Burgerschap (ministerie van Binnenlandse Zaken). Het schetst de situatie waar IkBenDieVerandering.nl iets aan wil doen. De ondertitel van het artikel belooft weinig goeds over het verloop van de avond: "De overheid wil weten wat burgers van elkaar vinden. Maar waar zijn ze?". Hieronder een aantal interessante andere quotes uit het artikel: "Want hoewel er veel dingen goed gaan, ziet het kabinet ook egoïsme. Verloedering. Individualisme. En dat kan anders." "Er is een boekje, en dat helpt een handje door een definitie te geven. ‘Verbondenheid zorgt voor een gevoel van geborgenheid. De zekerheid van verwantschap en zorg. We zijn verbonden met elkaar en met onze omgeving.’ ‘Als een burger dat leest, snapt-ie d’r niets van’, zegt Peter. ‘Het gaat om dat vrouwtje van 69 dat niets meer durft te zeggen van de geluidsoverlast van haar buren.’" "‘Met mij gaat het goed, met ons gaat het slecht’, typeerde directeur Paul Schnabel van het Sociaal-Cultureel Planbureau ons." Interessant hoe zo'n discussie, opgezet door de overheid een nogal ouderwetse aanpak heeft: je nodigt als ministerie mensen uit om met elkaar in een zaaltje te praten over abstracte termen als verantwoordelijkheid en tolerantie. Na de sessie wordt de uitkomst in een handvest gegoten en deze wordt dan weer door de overheid de wereld in geslingerd. Ondanks de goede bedoelingen van het initiatief (en het belang van de punten die worden aangesneden!) lijkt het me nuttiger om de duizenden Nederlanders die al druk bezig zijn met een positieve bijdrage te leveren bij elkaar te brengen en te ondersteunen. Punt is: weet men wel wie en waar die personen zijn? Daarom een compleet vrijblijvende en gratis tip voor het ministerie: check de komende tijd vooral nog eens www.ikbendieverandering.nl :)
Het belangrijkste event op het gebied van duurzaamheid sinds Kyoto: Meer informatie vind je op YouTube.com/cop15.
 Dat is nog eens meedenken... Wel iets willen bijdragen, maar niet genoeg tijd om een groot project te starten? (zoals bijvoorbeeld Fairtravelers.org, GO GO Mirna!)
Voorbeelden te over in de volgende categorieen: - Find a Fair Trade Alternative Before Going Shopping
- Donate Your Spare Computer Cycles
- Tap Into Mobile Activism
- Take an Activist Vacation
Dus, daar gaat je excuus! :)
Activisme, protest, of je inzetten voor een goede zaak... het is al lang geen kwestie meer van met een bord naar het Malieveld om samen met duizenden anderen te protesteren. Activisme is online gegaan en een mooi voorbeeld hiervan is wat er via YouTube gebeurt. Elke dag gebruiken mensen de site om goede doelen vorm te geven. Of het nou een hongerstaking voor Darfur is, of een 9-jarig jochie dat probeert zijn favoriete speelplaats te redden van de sloop. De site is een van de manieren geworden om online je stem te laten horen en anderen te betrekken bij waar je voor staat. Check bijvoorbeeld ook de video's over schending van mensenrechten (bijvoorbeeld in Myanmar) door de organisatie Witness. Of het probleem van daklozen, dat in de spotlight wordt gezet via het kanaal Invisible People, of zien we bijna real-time wat er voor protesten plaatsvinden in Iran en China. De site helpt hierbij ook soms een handje, zoals tijdens Wereld Water Dag waar door middel van een extra laag in een online video verwezen werd naar een site waar geld gedoneerd kon worden om putten te slaan en schoon drinkwater te verzorgen. Hiermee haalde het project Charity:Water bijvoorbeeld in 1 dag 10.000 dollar binnen, waarmee twee nieuwe putten geslagen konden worden in Centraal Afrika en 150 mensen 20 jaar lang schoon drinkwater kunnen gebruiken. 
Er zijn ook steeds meer grote partijen die zien dat zulk activisme werkt en ondersteunen het actief. Zo hebben de Vlogbrothers een oproep geplaatst om te stemmen voor het beste project dat een positieve verandering teweeg brengt, via "Project Awesome". Meer dan 1200 mensen hebben de uiteindelijk verkozen winnaar gesteund. Zelfs Obama doet mee, via een project dat videomakers die iets goeds met hun skills willen doen en non-profit partijen die niet de resources hebben om zelf video's te produceren bij elkaar brengt. Zo zijn er al honderden video's gemaakt. Activisme is constant in beweging. We zijn benieuwd wat er in Nederland op dit gebied de komende tijd allemaal gaat gebeuren! Ben jij het tiende voorbeeld? :)
Vandaag hebben we een pagina toegevoegd aan de website waarop Nederlandse initiatieven die bijdragen aan positieve verandering op een rijtje worden gezet. We zullen bijhouden wat deelnemers aan Ikbendieverandering.nl als website opgeven wanneer ze de deelnamevragen invullen. Initiatieven die aansluiten bij het doel van deze website zullen we aan de lijst toevoegen. Heb je andere tips: mail ze dan gerust naar
Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
!
Een lang weekend in oktober hebben we met 111 jonge mensen hard nagedacht over Nederland. Hieruit kwam naar voren dat er een hele hoop uitdagingen zijn waar de volgende generatie een antwoord op moet formuleren. Hoe bouwen we een duurzame maatschappij? Hoe voorkomen we dat pessimisme en doemdenken de overhand krijgen in Nederland? Hoe voorkomen een scheiding tussen verschillende groepen inwoners? Etc. We zijn er achter gekomen dat gigantisch veel mensen zich hier al iedere dag voor inzetten. Dat er duizenden mensen zijn die actief bijdragen, het zij via voedselbanken, als straatcoach, als politiek activist, via het wandelen met bejaarden, via persoonlijke coaching of zomaar via een glimlach op straat. Ook zien we in Nederland pessimisme en boosheid. Via dit initiatief willen we hier tegengewicht aan bieden en iedereen verbinden die de toekomst van Nederland positief tegemoet treedt. Jouw input vinden we hierbij belangrijk, dus mocht je vragen of commentaren hebben, mail ons dan gerust via
Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
.
|
|
